Światowy Dzień Modlitwy (zwany dawniej Światowym Dniem Modlitwy Kobiet) obchodzony jest na całym świecie w pierwszy piątek marca. Zainicjowała go w 1887 roku Mary Ellen James z Kościoła Prezbiteriańskiego. Skupia wokół siebie chrześcijanki różnych wyznań. Jest to ruch ekumeniczny o ponad 130-letniej tradycji. Co roku, na początku marca, prowadzone są specjalne nabożeństwo prowadzone przez kobiety. Liturgię są przygotowywane przez chrześcijanki z różnych stron świata, a następnie tłumaczone na język polski.
Nabożeństwa Światowego Dnia Modlitwy:
- umacniają wiarę w Jedynego Pana i Zbawiciela,
- zbliżają ludzi różnych ras, tradycji wyznaniowych i kultur,
- przełamują poczucie izolacji i osamotnienia,
- pomagają zauważyć innych i nieść ich brzemiona,
- ułatwiają przeistaczanie wiary i modlitwy w czyn,
- poprzez wspólną intencję modlitwy tworzą z nas jedną rodzinę.
Każdy wierzący (niezależnie od wyznawanej religii) powinien znaleźć równowagę pomiędzy modlitwą a codziennymi obowiązkami. Nie jest dobrze, kiedy człowiek całe swoje życie poświęci modlitwie. Żadne bóstwo nie wymaga nieustannej modlitwy. Z drugiej strony, całkowite odrzucenie modlitwy jest również niekorzystne. Oderwanie od wyższego "Ja" czyni człowieka słabym i przestraszonym. Nie może on wówczas osiągnąć pełni szczęścia.
Modlitwa jest mocno związana z życiem. Uczy nas lepiej postępować, wycisza i uwrażliwia. Pomaga zrozumieć wszechświat, Boga, a także samego siebie. Dzięki regularnej praktyce modlitwy możemy się doskonalić i wznosić wyżej na szczeblu osobistego rozwoju.
A.J.
Komentarze